Deze therapie is ontwikkeld door de osteopatische arts 
John E.Upledger en bestaat onder andere uit het 'mobiel
maken van de schedel' en het beïnvloeden van het 
craniële ritme.

Dit lijkt op abacadabra, maar deze arts heeft tijdens 
een operatie ontdekt dat de schedel van een mens heel
lichtjes in een bepaald ritme beweegt (het craniële 
ritme, cranium=schedel), net zoals er een ritme zit 
in de bloedsomloop en in de ademhaling.

Dit ritme wordt veroorzaakt door het 'heen en weer 
vloeien' van de hersenvloeistof die de zenuwen van 
hersenen en ruggenmerg omspoelt. Dit is de vloeistof 
die bij een ruggenmergpunctie afgenomen wordt.
Het ritme is mogelijk door een zeer geringe speling 
in de schedelbotten; de schedel kan daardoor uitzetten 
en weer inkrimpen.

Verstoring van dit ritme, doordat bijvoorbeeld bepaalde
schedeldelen niet, of niet voldoende bewegen, kan 
volgens de theorie van Upledger leiden tot allerlei
klachten omdat de werking van het centrale zenuwstelsel
negatief beïnvloed wordt.

Deze klachten kunnen in principe overal in het 
lichaam voorkomen, maar natuurlijk vooral klachten 
aan hoofd, nek, schouders en armen komen daarvoor in 
aanmerking.

Via een zachte druk op bepaalde punten op de schedel 
kan het craniële ritme beïnvloed worden en de 
beweeglijkheid van de schedel vergroot. Dit heeft na 
één of meer behandelingen tot gevolg dat het centrale
zenuwstelsel 'rustiger' wordt en dat heeft weer zijn 
invloed op spieren, bloedvaten enzovoort waardoor de 
patiënt minder klachten ervaart.

Het sacrale deel van de therapie betreft behandeling 
van de lage rug (sacrum = heiligbeen of 'stuitje'). 
In onze praktijk wordt daar geen gebruik van gemaakt,
omdat de conventionele behandeling fysio- of manuele
therapie daar over het algemeen voldoende resultaat 
geeft.